images

ΣτΕ 1852/2016 Τμ. Δ ́

Περίληψη δικαστικής απόφασης: Το επώνυμο αποτελεί μεν στοιχείο της προσωπικότητας του ατόμου, πλην η πρόσκτηση ή η αλλαγή του δεν απόκειται στην ιδιωτική βούληση, αλλά ενδιαφέρει τη δημόσια τάξη, ως θέμα συναπτόμενο με την ασφάλεια των συναλλαγών και των εννόμων εν γένει σχέσεων δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου του ατόμου, χωρεί δε κατ’ αρχήν διά της διοικητικής οδού. Το αρμόδιο διοικητικό όργανο οφείλει, σε κάθε περίπτωση, προπαντός, να εκτιμά τους λόγους που επικαλείται ο αιτών για τη μεταβολή του επωνύμου του και να αποφαίνεται εν όψει της σοβαρότητας των λόγων αυτών, εάν ενδείκνυται ή όχι να εγκριθεί η ζητούμενη μεταβολή, αιτιολογώντας ειδικά, από την άποψη αυτή, την απόφασή του. Εξάλλου, το κατ’ αρχήν αμετάκλητο της κατά το προαναφερθέν άρθρο 1505 του Αστικού Κώδικα κοινής δηλώσεως των γονέων για το επώνυμο του τέκνου τους δεν αποκλείει τη μεταβολή του επωνύμου του τέκνου, ακόμη και με την αντικατάσταση του αρχικού επωνύμου με το επώνυμο του άλλου γονέα, το οποίο είχε αποκλεισθεί με την εν λόγω δήλωση, κατόπιν αιτήσεως του ιδίου του τέκνου ή, εφόσον είναι ανήλικο, των γονέων του ως ασκούντων τη γονική μέριμνα και εκπροσωπούντων αυτό, σύμφωνα με τη διαδικασία και υπό τις προϋποθέσεις της ως άνω διατάξεως του άρθρου μόνου του ν.δ. 2573/1953, εφόσον, δηλαδή, συντρέχουν σοβαροί λόγοι, οι οποίοι δικαιολογούν, κατά την αιτιολογημένη κρίση του αρμοδίου οργάνου, την αιτουμένη μεταβολή. Η ερμηνεία αυτή επιβάλλεται εν όψει της κατοχυρώσεως, με το άρθρο 5 § 1 του Συντάγματος, του δικαιώματος της ελεύθερης αναπτύξεως της προσωπικότητας. Αντίθετη μειοψηφία.

Κείμενο απόφασης: …2. Επειδή, με την αίτηση αυτή ζητείται η ακύρωση: α) της υπ’ αριθ. …/6.11.2013 αποφάσεως του Δημάρχου …, με την οποία απερρίφθη αίτηση του αιτούντος περί αλλαγής του επωνύμου του από «Β.» σε «Ν.» και β) της υπ’ αριθ. …/19.12.2013 αποφάσεως του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου, με την οποία απερρίφθη προσφυγή του αιτούντος κατά της πρώτης προσβαλλομένης πράξεως.

3. Επειδή, ο Αστικός Κώδικας ορίζει στο άρθρο 1505 ότι «Οι γονείς υποχρεούνται να έχουν προσδιορίσει το επώνυμο των τέκνων τους με κοινή αμετάκλητη δήλωσή τους. Η δήλωση γίνεται πριν από το γάμο, είτε σε συμβολαιογράφο, είτε στον λειτουργό, ενώπιον του οποίου θα τελεσθεί ο γάμος … Το οριζόμενο επώνυμο, κοινό για όλα τα τέκνα, μπορεί να είναι είτε το επώνυμο του ενός από τους γονείς είτε συνδυασμός των επωνύμων τους … Αν οι γονείς παραλείψουν να δηλώσουν το επώνυμο των τέκνων τους, σύμφωνα με τους όρους των προηγουμένων παραγράφων, τα τέκνα έχουν για επώνυμο το επώνυμο του πατέρα τους».

4. Επειδή, περαιτέρω, στο άρθρο μόνο του ν.δ. 2573/1953 (Α ́ 241), όπως αντικαταστάθηκε με την § 9 του άρθρου 9 του ν. 2307/1995 (Α ́ 113), ορίζεται ότι «1. Η πρόσληψη και η αλλαγή επωνύμου … γίνεται με απόφαση του Νομάρχη. … 2. … 3. Με αποφάσεις του Υπουργού Εσωτερικών, που δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, μπορούν να καθορίζονται λεπτομέρειες για τις προϋποθέσεις και τον τρόπο πρόσληψης και αλλαγής επωνύμου …». Στο δε σχετικό με την αλλαγή επωνύμου Κεφάλαιο Γ ́ της –εκδοθείσης κατ’ εξουσιοδότηση της ως άνω διατάξεως– υπ’ αριθ. Φ. 42301/12167/28.6.1995 αποφάσεως του Υφυπουργού Εσωτερικών (ΦΕΚ Β ́ 608), ορίζονται τα εξής: «1. Για την αλλαγή επωνύμου υποβάλλεται στο νομάρχη αίτηση του ενδιαφερομένου στην οποία πρέπει να ορίζεται λεπτομερώς ο σκοπός για τον οποίο επιδιώκεται η μεταβολή και να δηλώνεται το επώνυμο του οποίου ζητείται η πρόσληψη. Η αίτηση αυτή απευθύνεται στο νομάρχη, στην περιφέρεια του οποίου υπάγεται ο δήμος ή η κοινότητα, στο μητρώο αρρένων ή το δημοτολόγιο του οποίου είναι γραμμένος ο ενδιαφερόμενος. … 2. Ο νομάρχης παραγγέλλει, με δαπάνη του ενδιαφερομένου, τη δημοσίευση περίληψης της αίτησης αλλαγής επωνύμου σε μία εφημερίδα από αυτές που εκδίδονται στην πρωτεύουσα ή την περιφέρεια του νομού, ή γειτονικού νομού. Η περίληψη πρέπει να περιέχει ακριβή σημείωση περί του ονόματος, επαγγέλματος, τόπου και έτους γέννησης και κατοικίας του ενδιαφερομένου, περί του επωνύμου, η απόκτηση του οποίου επιδιώκεται, ως και πρόσκληση σε κάθε αντιτιθέμενο στη ζητούμενη αλλαγή, όπως μέσα σε δεκαπέντε (15) ημέρες από της δημοσιεύσεως, υποβάλει στο Νομάρχη τις αντιρρήσεις του. 3. Μετά την πάροδο της προθεσμίας των δεκαπέντε (15) ημερών, ο νομάρχης εκδίδει αιτιολογημένη απόφαση με την οποία αποδέχεται ή απορρίπτει την αίτηση. Με την ίδια απόφαση, ο νομάρχης αποφαίνεται συγχρόνως και επί των αντιρρήσεων που τυχόν έχουν υποβληθεί κατά της ζητούμενης αλλαγής. Η απόφαση του νομάρχη με την οποία αποδέχεται τη ζητηθείσα αλλαγή επωνύμου, κοινοποιείται στις αρχές που τηρούν δημοτολόγιο και μητρώο αρρένων, στο γραφείο ποινικού μητρώου του οικείου Πρωτοδικείου, στην Εισαγγελία και Αστυνομικές Αρχές του τόπου κατοικίας του ενδιαφερόμενου και στον ενδιαφερό- μενο για να την προσκομίσει στην Αστυνομική Αρχή του τόπου της κατοικίας του, κατά την έκδοση δελτίου ταυτότητος. 4. …». Τέλος, με το άρθρο 94 § 6 του ν. 3852/2010 (Α ́ 87) η αρμοδιότητα για την έκδοση των σχετικών με την πρόσληψη και αλλαγή επωνύμου πράξεων μεταφέρθηκε στα όργανα των οικείων Δήμων [άρθρ. 75 § ΙΙ περ. 26 του κυρωθέντος με το άρθρο πρώτο του ν. 3463/2006 (Α ́ 114) Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων].

5. Επειδή, όπως έχει κριθεί (ΣτΕ 962/2011 7μ.), από τις παρατεθείσες στην προηγούμενη σκέψη διατάξεις προκύπτει ότι το επώνυμο αποτελεί μεν στοιχείο της προσωπικότητας του ατόμου, πλην η πρόσκτηση ή η αλλαγή του δεν απόκειται στην ιδιωτική βούληση, αλλά ενδιαφέρει τη δημόσια τάξη, ως θέμα συναπτόμενο με την ασφάλεια των συναλλαγών και των εννόμων εν γένει σχέσεων δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου του ατόμου, χωρεί δε κατ’ αρχήν διά της διοικητικής οδού. Το αρμόδιο διοικητικό όργανο οφείλει, σε κάθε περίπτωση, προπαντός, να εκτιμά τους λόγους που επικαλείται ο αιτών για τη μεταβολή του επωνύμου του και να αποφαίνεται εν όψει της σοβαρότητας των λόγων αυτών, εάν ενδείκνυται ή όχι να εγκριθεί η ζητούμενη μεταβολή, αιτιολογώντας ειδικά, από την άποψη αυτή, την απόφασή του. Εξάλλου, το κατ’ αρχήν αμετάκλητο της κατά το προαναφερθέν άρθρο 1505 του Αστικού Κώδικα κοινής δηλώσεως των γονέων για το επώ- νυμο του τέκνου τους (δήλωση, η οποία δύναται, πάντως, να ακυρωθεί, κατά τις γενικές περί δικαιοπραξιών διατάξεις, λόγω πλάνης, απάτης ή απειλής, κατά τη διαδικασία της αμφισβητουμένης δικαιοδοσίας –βλ. σχετ. απόφ. ΠΠρΑθ 2882/1989, 1044/1996, ΠΠρΘ 21355/2000 κ.ά.) δεν αποκλείει τη μεταβολή του επωνύμου του τέκνου, ακόμη και με την αντικατάσταση του αρχικού επωνύμου με το επώνυμο του άλλου γονέα, το οποίο είχε αποκλεισθεί με την εν λόγω δήλωση, κατόπιν αιτήσεως του ιδίου του τέκνου ή, εφόσον είναι ανήλικο, των γονέων του ως ασκούντων τη γονική μέριμνα και εκπροσωπούντων αυτό, σύμφωνα με τη διαδικασία και υπό τις προϋποθέσεις της ως άνω διατάξεως του άρθρου μόνου του ν.δ. 2573/1953, εφόσον, δηλαδή, συντρέχουν σοβαροί λόγοι, οι οποίοι δικαιολογούν, κατά την αιτιολογημένη κρίση του αρμοδίου οργάνου, την αιτουμένη μεταβολή.

Η ερμηνεία αυτή επιβάλλεται εν όψει της κατοχυρώσεως, με το άρθρο 5 § 1 του Συντάγματος, του δικαιώματος της ελεύθερης αναπτύξεως της προσωπικότητας (βλ. ΣτΕ 3935/2007, 2027/2015, 2590/ 2015). Σχετικά με το ζήτημα του επωνύμου των εντός γάμου τέκνων, κατά τις διατάξεις του άρθρου 1505 του Αστικού Κώδικα (π.δ. 456/1984, Α ́ 164), μειοψήφησε η Σύμβουλος Β. Κίντζιου, η οποία διατύπωσε την εξής γνώμη: Με τις ρυθμίσεις αυτές του Αστικού Κώδικα, που είναι αναγκαστικού δικαίου και δημόσιας τάξης, ρυθμίζεται εξαντλητικώς και υποχρεωτικώς η νομική κατάσταση των εντός γάμου τέκνων από απόψεως επωνύμου, οριζομένου ειδικώς ότι το επώνυμό τους προσδιορίζεται πριν από την τέλεση του γάμου με αμετάκλητη κοινή δήλωση των μελλονύμφων, καθιερώνοντας, κατ’ ακολουθίαν, την αρχή της σταθερότητας και του αμεταβλήτου (βλ. ΣτΕ 3218 – 3220/2015, πρβλ. ΣτΕ 1602/2005, 7μ.) του προβλεπόμενου, με το άρθρο αυτό, ως κοινού για όλα τα τέκνα επωνύμου. Εκ τούτων συνάγεται, κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 1505 του ΑΚ, ότι το προσδιοριζόμενο, βάσει των διατάξεων αυτών, επώνυμο του γονέα το οποίο φέρει το τέκνο δεν είναι επιτρεπτό να αντικατασταθεί με εκείνο του άλλου γονέα (βλ. ΣτΕ 3218 – 3220/2015). Ο κατά τα ανωτέρω αμετάκλητος χαρακτήρας της κοινής δήλωσης των γονέων για το επώνυμο των τέκνων τους δεν αποκλείει τη δυνατότητα να διαρρηχθεί η εν λόγω δήλωση για ελάττωμα στη βούληση και, ως εκ τούτου, να ακυρωθεί βάσει των γενικών περί δικαιοπραξιών διατάξεων, κατά τη διαδικασία της αμφισβητούμενης δικαιοδοσίας, στην περίπτωση δε αυτή δεν πρόκειται για μεταβολή γνώμης, η οποία προσκρούει στο αμετάκλητο, αλλά για αποκατάσταση της αληθινής βούλησης (βλ. ΠΠρΑθ 1047, 2371/2007, 1044/1996, 2882/1989, ΠΠρΘ 21355/2000). Εξάλλου, η, κατά το άρθρο 1505 του ΑΚ, αναγκαστικού δικαίου ρύθμιση του ζητήματος του επωνύμου του εντός γάμου τέκνου κατι- σχύει, ως ειδική, των γενικών περί αλλαγής επωνύμου διατάξεων του ν.δ. 2573/1953 και της κατ’ εξουσιοδότησή του εκδοθείσης υπουργικής απόφασης (πρβλ. ΣτΕ 4167/2009, 1810/1987). Επομένως, δεν είναι δυνατόν να χωρήσει, με την προβλεπόμενη στα νομοθετήματα αυτά διοικητική διαδικασία, αλλαγή του, πατρικού ή μητρικού, επωνύμου του οποίου φορέας είναι το τέκνο, συνι- σταμένη στην αποβολή του επωνύμου του ενός γονέα και στην αντικατάστασή του με εκείνο του άλλου. Η ερμηνεία δε αυτή των κρίσιμων εν προκειμένω διατάξεων δεν αντίκειται στο άρθρο 5 § 1 του Συντάγματος, με το οποίο κατοχυρώνεται το δικαίωμα της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας, στοιχείο της οποίας αποτελεί και το επώνυμο, διότι το ρυθμιζόμενο με αυτές ζήτημα άπτεται της δημόσιας τάξης και της συνταγματικώς κατοχυρωμένης προστασίας της οικογένειας (άρθρο 21 § 1), ενώ, άλλωστε, το τέκνο έχει τη δυνατότητα να ζητήσει, επικαλούμενο σοβαρούς λόγους, τη μεταβολή του επωνύμου του, κατά τις διατάξεις του ν.δ. 2573/1953 και της σχετικής υπουργικής απόφασης, και την απόκτηση νέου επωνύμου, διαφορετικού του πατρικού ή μητρικού (βλ. ΣτΕ 3218 – 3220/2015).

6. Επειδή, εν προκειμένω, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου, ο αιτών με την από 28.5. 2013 αίτηση που υπέβαλε προς τον Δήμο … ζήτησε την αλλαγή του επωνύμου του από «Β.» (επώνυμο του φυσικού του πατέρα) σε «Ν.» (επώνυμο το οποίο φέρει η μητέρα του), επικαλούμενος ότι η διατήρηση του επωνύμου του φυσικού του πατέρα, τού προκαλούσε ψυχολογικά προβλήματα, διότι δεν ανέπτυξε κανέναν συναισθηματικό δεσμό μαζί του, δεδομένου ότι οι γονείς του χώρισαν πριν ακόμη γεννηθεί ο ίδιος, ο δε πατέρας του δεν επεδίωξε να έχει παρά την ελάχιστη επαφή μαζί του, με αποτέλεσμα να έχουν πλέον αποξενωθεί.

Με την αίτησή του ο αιτών δήλωσε, επίσης, ότι επιθυμούσε να φέρει το οικογενειακό επώνυμο της μητέρας του ως ένδειξη ευγνωμοσύνης προς αυτήν και τα άτομα της ευρύτερης οικογένειάς της, τα οποία φρόντισαν για την ανατροφή του. Περαιτέρω, ο αιτών ανέφερε ότι ήδη από τα χρόνια της φοίτησής του στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, με δική του πρωτοβουλία, χρησιμοποιούσε στις σχολικές και εξωσχολικές του δραστηριότητες, καθώς και στις κοι- νωνικές του σχέσεις το επώνυμο «Ν.», ενώ το επώνυμο «Β.» δήλωνε μόνον σε επίσημα έγγραφα και στις σχέσεις του με τις αρχές. Η αίτηση του αιτούντος διαβιβάσθηκε, με την …/2013 απόφαση της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου, σε δικηγόρο, προκειμένου να γνωμοδοτήσει επ’ αυτής. Σχετικώς συνετάγη η από 15.10.2013 γνωμοδότηση, σύμφωνα με την οποία οι ψυχολογικοί λόγοι, τους οποίους αορίστως και αναποδείκτως (εφόσον, κατά τα αναφερόμενα στη γνωμοδότηση αυτή, η έλλειψη επικοινωνίας του αιτούντος με τον πατέρα του «δεν στηρίζεται σε δικαστική απόφαση») επικαλέσθηκε ο αιτών, δεν συνιστούν σοβαρούς λόγους που δικαιολογούν τη ζητηθείσα μεταβολή. Στην ίδια γνωμοδότηση αναφέρεται, επίσης, ότι το γεγονός ότι ο αιτών χρησιμοποιεί στις κοι- νωνικές του σχέσεις το επώνυμο «Ν.» δεν προκαλεί κίνδυνο σύγχυσης, ως προς την ταυτότητά του και, πάντως, οφείλεται σε οικειοθελείς ενέργειες του ιδίου του ενδιαφερομένου, η γνωμοδότηση δε καταλήγει στο συμπέρασμα ότι πρέπει να απορριφθεί το αίτημα του αιτούντος “εκτός εάν αποδειχθεί από ιατρική γνωμάτευση ιατρού που υπηρετεί σε δημόσιο νοσοκομείο ότι ο αιτών αντιμετωπίζει ψυχολογικά προβλήματα από τη χρήση του επωνύμου Β.. Κατόπιν αυτών, η αίτηση του αιτούντος για την αλλαγή του επωνύμου του απερρίφθη με την υπ’ αριθ. …/6.11.2013 απόφαση του Δημάρχου … (πρώτη προσβαλλόμενη πράξη), με την αιτιολογία ότι, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην ανωτέρω γνωμοδότηση, οι λόγοι που επικαλέσθηκε ο αιτών «δεν κρίνονται σημαντικοί».

Κατά της απορριπτικής αποφάσεως του Δημάρχου … ο αιτών άσκησε, στις 29.11.2013, προσφυγή ενώπιον του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου, η οποία απερρίφθη με την υπ’ αριθ. …/19.12.2013 απόφαση του εν λόγω Γενικού Γραμματέα. Με την ως άνω δε απορριπτική απόφαση του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης, η οποία έλαβε υπ’ όψιν, μεταξύ άλλων, το υπ’ αριθ. …/11.12.2013 έγγραφο του Δήμου …, με το οποίο είχαν διαβιβασθεί ο φάκελος της υποθέσεως και οι απόψεις του Δήμου επί της προσφυγής και στο οποίο αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι «αλλαγή επωνύμου υπάρχει όταν το πρόσωπο ζητά να λάβει νέο επώνυμο, διαφορετικό από το επώνυμο του πατέρα ή της μητέρας ή και των δύο», έγινε δεκτό ότι «… σωστά ο Δήμαρχος … εξέδωσε την αριθ. …/6.11.2013 Απόφασή του περί μη έγκρισης αλλαγής του επωνύμου του … καθότι στηρίχθηκε α) στις διατάξεις του ν.δ. 2573/1953 και της υπ’ αριθ. Φ. 42301/1267/28.6.1995 Απόφασης Υπουργού Εσωτερικών … και β) στην από 15.10. 2013 γνωμοδότηση της Δικηγόρου … Στην προκειμένη περίπτωση, ο προσφεύγων ζητά την μεταβολή του επωνύμου του από B. σε Ν. δηλαδή το επώνυμο της μητέρας του και είναι αντίθετο με τις ισχύουσες διατάξεις».

7. Επειδή, σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στην πέμπτη σκέψη, οι διατάξεις του Αστικού Κώδικα δεν αποκλείουν τη μεταβολή του επωνύμου του τέκνου κατ’ εφαρμογήν της διαγραφομένης από τον ειδικό διοικητικό νόμο (ν.δ. 2573/1993) διαδικασίας, ακόμη και εάν η μεταβολή αυτή συνίσταται στην αντικατάσταση του αρχικού επωνύμου με το επώνυμο του άλλου γονέα, εφόσον συντρέχουν σοβαροί λόγοι που δικαιολογούν την ως άνω μεταβολή. Συνεπώς, μη νομίμως κρίθηκε με την προσβαλλομένη απόφαση του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης ότι το αίτημα του αιτούντος να προσλάβει το επώνυμο της μητέρας του ήταν «αντίθετο με τις ισχύουσες διατάξεις».

Εξάλλου, οι ψυχολογικοί λόγοι, τους οποίους επικαλέσθηκε ο αιτών για τη μεταβολή του επωνύμου του, στηριζόμενοι στην ανυπαρξία συναισθηματικής επαφής με τον πατέρα του, η οποία οφείλετο στη μη επίδειξη ενδιαφέροντος εκ μέρους του τελευταίου για την ανάπτυξη σχέσεων με τον αιτούντα, συνιστούν, κατ’ αρχήν, λόγους ικανούς να δικαιολογήσουν τη ζητηθείσα μεταβολή, λαμβανομένου υπ’ όψιν ότι υπό τις προεκτεθείσες συνθήκες δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συνέτρεχαν λόγοι προστασίας της οικογένειας που είχε δημιουργηθεί από τον γάμο των γονέων του αιτούντος, οι οποίοι θα εκώλυαν την ικανοποίηση του αιτήματός του.

Επομένως, μη νομίμως απέρριψε ο Δήμαρχος …, με την πρώτη προσβαλλόμενη πράξη, το αίτημα του αιτούντος για την αλλαγή του επωνύμου του, εκκινώντας από την αντίληψη ότι, όπως αναφέρεται στην από 15.10.2013 γνωμοδότηση, επί της οποίας στηρίχθηκε η απορριπτική δημαρχιακή απόφαση, σοβαροί λόγοι που δικαιολογούν την αλλαγή του επωνύμου είναι μεν οι αναγόμενοι στη δυσχέρεια στην εκφορά, το κακόηχο ή το δυσφημιστικό του ονόματος, όχι όμως και ψυχολογικοί λόγοι, όπως εκείνοι που επικαλέσθηκε ο αιτών με την αίτησή του. Εξάλλου, ούτε η μνεία στην προαναφερθείσα γνωμοδότηση ότι ο αιτών επικαλέσθηκε τους ανωτέρω λόγους αορίστως και αναποδείκτως, συνιστά νόμιμη αιτιολογία απορρίψεως του αιτήματος του αιτούντος, δεδομένου ότι οι ψυχολογικοί λόγοι που επικαλέσθηκε ο αιτών, εκ της φύσεώς τους, στηριζόμενοι στην έλλειψη συναισθηματικού δεσμού με τον πατέρα του, δηλαδή σε αρνητικό γεγονός, δεν μπορούν ευχερώς να αποδειχθούν με συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα, ενώ δεν δύναται ευλόγως να υποστηριχθεί ότι τα ψυχολογικά προβλήματα του αιτούντος από τη χρήση του επωνύμου του πατέρα του θα μπορούσαν να ληφθούν υπ’ όψιν μόνον αν είχαν φθάσει σε τέτοιο σημείο, ώστε ο αιτών να χρήζει ψυχιατρικής θεραπείας σε δημόσιο νοσοκομείο. Ούτε, περαιτέρω, μπορεί ευλόγως να υποστηριχθεί ότι, για να ληφθεί υπ’ όψιν η έλλειψη επικοινωνίας του αιτούντος με τον πατέρα του, έπρεπε να στηρίζεται σε δικαστική απόφαση. Ένδειξη, άλλωστε, για τη μη επίδειξη ενδιαφέροντος εκ μέρους του πατέρα του αιτούντος για την διατήρηση των μεταξύ τους σχέσεων, αποτελεί το γεγονός ότι, παρά την τηρηθείσα διαδικασία δημοσιότητας (βλ. άρθρο 9 του προοιμίου της αποφάσεως του Δημάρχου), ο πατέρας του αιτούντος δεν διετύπωσε αντιρρήσεις για την αλλαγή του επωνύμου του υιού του. Επομένως, η απόρριψη του αιτήματος του αιτούντος για την αλλαγή του επωνύμου του δεν εχώρησε νομίμως. Κατά τη μειοψηφούσα άποψη, δεν ήταν δυνατή η, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου μόνου § 1 του ν.δ. 2573/1953 και της σχετικής υ.α., ικανοποίηση του ανωτέρω αιτήματος του ήδη αιτούντος δια της διοικητικής οδού, ως αποκλειόμενη από τις ειδικές διατάξεις του άρθρου 1505 του ΑΚ. Συνεπώς, κατά την άποψη αυτή, με τις προσβαλλόμενες αποφάσεις νομίμως απορρίφθηκε το εν λόγω αίτημα ως νόμω αβάσιμο.

8. Επειδή, κατόπιν των ανωτέρω, η υπό κρίση αίτηση πρέπει να γίνει δεκτή και να ακυρωθούν οι προσβαλλόμενες πράξεις, η δε υπόθεση πρέπει να αναπεμφθεί στα αρμόδια όργανα του Δήμου …, προκειμένου αυτά, ασκώντας κατά νόμιμο τρόπο την εξουσία τους, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην προηγούμενη σκέψη, να ικανοποιήσουν το αίτημα του αιτούντος και να αλλάξουν το επώνυμό του σε Ν..

(Δέχεται την αίτηση ακύρωσης)